Agnes Richter,1890 lı yıllarda akıl hapishanesine kapatılmış bir kadın.Onu diğer delilerden ayıran neydi diye sorarsanız,başkaldıran yapısı ve deliliğin dahilikle buluştuğu o inanılmaz mertebe olmasıydı.
Üzerine giydirilen deli gömleğine direnmiş.başa çıkamayacağını anlayınca dahiyane bir fikir ile farketmeden,Outsider ART(dışlanmış,yabanvı anlamını taşır)bir parçası olmuştur.
Aynı zamanda eğitimli bir terzi olan Agnes,kendisine giydirilen keten kıyafetler ile bir ceket diker.Ve ceketin bir çok yerine kelimeler işler.Helen McCartyh,bu kelimelerin öylesine ya da süslemek için kelimeler olmadığını,kelimeler aracılığıyla kendi hayat hikayesini anlatan bir dil oluşturduğunusöylüyordu.
Agnes'in ceketini farkedip ortaya çıkaran ise Psikiyatrist Hans prinzhonrn'du.Prinzhonrn,doktorluğunu yanı sıra sanat tarihi eğitimi de almış.Hastaların ürettiği sanat nesneleri ile ilgileniyor ve bunları biriktiriyordu.Nitekim bunun amacı,bir sanat koleksiyonu oluşturmaktı.
Agnes'in ceketinin. büyük ilgiyle karşılanmasının nedeni,üzerine sesini duyurmaya çalışan bir kadının ,kelimelerinin olmasıydı.Uzun süre yapılan çalışmalar neticesinde bazı kelimelerin anlamları çözüldü.Çözülebilmesinin sebebi Agnes'in bazı kelimeleri üstünü defalarca işlemesiydi.Çözüle kelimeler mi?Oldukça hüzün verici.
Ben.Benim...Beyaz çoraplarım...1894 Benim..kızkardeş,çocuk,..Zemin Kat..Yemek..Bu gün Kadınım..
Kimbilir haykıramadığı daha nice kelimeleri vardı.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder